ΤΟ «ΑΥΤΟ» Mε μεγάλη μας χαρά δημοσιεύουμε το νέο άρθρο της Ευγενίας Κρητικάκου(Δικηγόρου)

2 Απρ | Σχόλια (0)

 

ΤΟ «ΑΥΤΟ»

 

Κι όμως, συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες.

Συμβαίνει και σ’ αυτούς που έχουν και σ’ αυτούς που δεν έχουν (χρήματα εννοώ).

Σου χτυπάει την πόρτα εκεί που δεν το περιμένεις. Μπορεί να είσαι σε διακοπές, μπορεί να παντρεύεσαι, να χωρίζεις, να ζεις την πιο δημιουργική περίοδο στην καριέρα σου αλλά «αυτό» είναι εκεί, όταν εσύ «κοιμάσαι τον ύπνο του δικαίου» και νομίζεις, ότι η ζωή έχει σταθεί απλόχερη μαζί σου, γι αυτό και τη θεωρείς και τόσο δεδομένη.. Δεν είναι, και στο αποδεικνύει περίτρανα, επειδή τόλμησες να πιστέψεις, ότι σου έχει χαριστεί.

Το «αυτό» έχει επίσημη ονομασία στην απλή καθημερινή μας γλώσσα και λέγεται καρκίνος του μαστού, αποτελεί δε την πιο συχνή αιτία θνησιμότητας των γυναικών ενώ πλέον το όριο ηλικίας των νοσούντων είναι αρκετά μικρότερο συγκριτικά με το παρελθόν, μιας και οι νεαρές κυρίες 30 ετών και κάτι ψιλά φαίνεται να είναι το αγαπημένο του target group τώρα τελευταία.

Πρακτικά, είναι αυτή η μικρή ενόχληση που έχεις κάτι βράδια και την οποία αποδίδεις σε κούραση, ένταση, νεύρα κλπ λέγοντας στον εαυτό σου «έλα μωρέ τίποτα δεν είναι». Ωστόσο μέσα σου ξέρεις τι είναι, απλά φοβάσαι να το πεις μιας και η παραδοχή της ασθένειας είναι και το πρώτο στάδιο της αντιμετώπισης της.

Κάπου εκεί αρχίζει ο κυκεώνας. Εξετάσεις, κόντρα εξετάσεις μέχρι να φτάσεις στο κρεβάτι του πόνου έχοντας μία συνεχόμενη ερώτηση να σου τρελαίνει το μυαλό: «το στήθος μου θα το χάσω;» Η ίδια ερώτηση θα επαναληφθεί παρεμφερής και μετά την επέμβαση μιας και δεν μπορείς να το διαπιστώσεις ιδίοις όμμασι από το μούδιασμα που έχεις λόγω της ολικής αναισθησίας. Αν είσαι από τις “τυχερές” και δεν χάσεις το στήθος σου τότε τα πράγματα είναι κάπως πιο απλά, κυρίως ψυχολογικά, σε σύγκριση με το γεγονός της ολικής αφαίρεσης του.

Για όποιον κύριο διαβάζει αυτό το άρθρο θα ήθελα να διευκρινίσω το εξής: Το στήθος για εμάς τις γυναίκες αποτελεί σύμβολο θηλυκότητας, ομορφιάς, σεξουαλικότητας και γονιμότητας. Από τα αρχαία ακόμη χρόνια οι μούσες και οι θεές του Ολύμπου που ανήκαν στην κατηγορία «οι όμορφες» φιλοτεχνώνταν από τους γλύπτες σε αγάλματα, όπου το απεικονιζόμενο πλούσιο στήθος τους ήταν ημίγυμνο ή εντελώς γυμνό. Το ίδιο συνέβαινε και με τους γοφούς.

Άλλο συμβάν υψίστης σημασίας που φανερώνει το τι σημαίνει για μας αυτό το ζωτικό μέρος του σώματος είναι, όταν το ίδιο το νεογέννητο βρέφος αυτόματα και ενστικτωδώς αρπάει το βυζί της μάνας για να κρατηθεί στη ζωή αποδεικνύοντας αδιαμφισβήτητα, ότι η ίδια η ζωή μεταδίδεται μέσα από μια θηλή με το κορυφαίο για μια μάνα κι ένα παιδί γεγονός του θηλασμού.

Αλλά ακόμη και το αντρικό φύλο σε μία πιο πεζή εκδοχή έχει συνδέσει στο μυαλό του το στήθος με τη σεξουαλικότητα της γυναίκας. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο, ότι οι κυρίες που πάσχουν μεγέθους θα ήθελαν να κάνουν ή έχουν ήδη κάνει μια πλαστική επέμβαση στο εν λόγω σημείο, προς τέρψιν του φιλοθεάμονος αντρικού κοινού.

Ωστόσο, το «αυτό» δεν μένει εκεί. Αχόρταγο καθώς είναι ζηλεύει και τα μαλλιά σου.. Αχ αυτά τα μαλλιά σου! Πόσες ώρες έχεις αφιερώσει στο κομμωτήριο ή στον καθρέφτη του σπιτιού σου παρέα με μια βούρτσα; Είμαι σίγουρη, ότι όλες αυτές οι ώρες της ατέλειωτης ευχαρίστησης που με τίποτα άλλο δεν συγκρίνονται (ναι κύριοι κι όμως ισχύει) αντιστοιχούν σε κάμποσα χρόνια από τη ζωή μιας γυναίκας.  Όμως οι θεραπείες είναι σκληρές κι όσο κι αν λες στον εαυτό σου ,ότι σημασία έχει να γίνεις καλά, μέσα σου, ενίοτε κι έξω σου, κλαις με μαύρο δάκρυ γι αυτά τα πολύτιμα μαλλιά σου. Βεβαίως σειρά έχουν τα δοντάκια και τα νυχάκια καθώς  το «αυτό» πεινάει πάρα πολύ.

Στα λέω όλα αυτά γιατί πιστεύω πια ακράδαντα, ότι όλη αυτή η διαδικασία είναι μια συνεχής κακοποίηση σώματος και ψυχής. Όμως, κάθε γυναίκα που το έχει ζήσει  και βγήκε νικήτρια από την κούρσα του θανάτου, τουλάχιστον έχει αποκτήσει κάτι: τόση δύναμη και τόση αισιοδοξία που αρκούν για να τροφοδοτήσουν δέκα ανθρώπους μαζί. Πως να την πειράξει, ότι το πορτοκάλι δεν πουλήθηκε  ή ότι το παιδί της δεν πέρασε στις Πανελλήνιες, όταν έχει δει το θάνατο ευθεία στα μάτια και του έβγαλε τη γλώσσα; Υπάρχουν βέβαια και οι απώλειες, αφού ο καθένας από τους άμεσα και γύρω εμπλεκόμενους δεν είναι πια ίδιος με πριν, όλοι κάτι έχασαν από τον εαυτό τους, ακόμη κι αν κέρδισαν τον άνθρωπό τους πίσω.

Ίσως όμως το πιο δύσκολο και φοβιστικό σ΄αυτήν την ιστορία είναι, ότι εάν δεν έχεις φράγκα δεν πας ούτε απέναντι. Η όλη κατάσταση πέραν του ότι κοστίζει ψυχικά είναι και μια οικονομική αφαίμαξη. Εάν η τσέπη δεν είναι έστω μισογεμάτη, τότε καλείσαι να ανέβεις έναν επιπλέον γολγοθά. Ακόμη κι αν δεν νοσηλευτείς – θεραπευτείς σε ιδιωτικό νοσοκομείο (καλά εκεί δεν το συζητώ, στοιχίζει ο κούκος αηδόνι) αλλά σε δημόσιο ίδρυμα, καλείσαι να πληρώσεις τις περισσότερες φορές τις εξετάσεις σου ή τις ενέσεις που ακολουθούν τις θεραπείες λόγω ελλείμματος του προϋπολογισμού του νοσοκομείου, διότι αυτό είναι το ελληνικό σύστημα υγείας για το οποίο εσύ φορολογείσαι αιματηρά. Το οικονομικό κόστος σε συνδυασμό με την ατέεεελειωτη γραφειοκρατία, την άαααπειρη υπομονή που πρέπει να έχεις στους θαλάμους αναμονής περιμένοντας τον γιατρό, που του έχουν κόψει το μισό μισθό ή που δεν πληρώνεται καθόλου, ε! δεν θέλει και πολύ να σε στείλει αδιάβαστη. Γιατί είπαμε! Φορολογείσαι για να έχεις τέτοια μεγαλεία.

Βεβαίως, για να μην είμαι άδικη και σκληρή οφείλω να σου πω, ότι σε όλον αυτόν τον αγώνα θα συναντήσεις εξαιρετικούς γιατρούς φοβερά μορφωμένους και καταρτισμένους, που πραγματικά κάνουν λειτούργημα, εργαζόμενοι σε άθλιες συνθήκες στα δημόσια νοσοκομεία, οι οποίοι σου απλώνουν το χέρι τους όχι για να πάρουν το «φακελάκι» αλλά για να σε βοηθήσουν κι εσένα και το συνοδό σου, που πιθανό είναι να λιποθυμάει σε κάθε διαδικασία…. Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις και ο νοών νοείτω….Επιπλέον, μιας και η καλή ψυχολογία είναι το Α και το Ω για να αντιμετωπίσεις αυτήν την πραγματικότητα, σε ενημερώνω, ότι μέσα σε όλη αυτή τη νοσηρή κατάσταση που ζούμε μπορείς να βρεις  βοήθεια και να νιώσεις αλληλεγγύη στα κέντρα που προσφέρουν ψυχολογική υποστήριξη ΔΩΡΕΑΝ, απευθυνόμενα αποκλειστικά σε καρκινοπαθείς από μαστό γυναίκες.

Εν κατακλείδι θα σου υπενθυμίσω το πόσο σημαντικά είναι τα λαχανικά, τα φρούτα και η άσκηση στη ζωή μας. Μία νέα μελέτη αναφέρει ότι, οι γυναίκες που έτρωγαν τουλάχιστον δύο μερίδες λαχανικών την ημέρα, είχαν 43% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν την πιο επικίνδυνη μορφή καρκίνου του μαστού σε σχέση με τις γυναίκες που έτρωγαν λιγότερες από τέσσερις (4) μερίδες την εβδομάδα. Άλλη έρευνα βρετανικού ιστιντούτου αναφέρει στα πορίσματά της ότι, 150 λεπτά άσκησης την εβδομάδα μπορούν να περιορίσουν τις παρενέργειες από τις θεραπείες για τον καρκίνο ή και να μειώσουν τις πιθανότητες επανεμφάνισής του. Γι αυτό μασήστε άφοβα καλές μου και ασκηθείτε, γιατί οι κοιλιακοί σώζουν ζωές τελικά!

Σου τα λέω σήμερα όλα αυτά, γιατί πιστεύω, ότι «το προλαμβάνειν» είναι και η μόνη λύση, για να μην υποστείς τίποτα από όλα τα παραπάνω.

Γιατί πρέπει να αποβάλλεις το φόβο σου για τους γιατρούς, να υιοθετήσεις μια καλή ζωή και

γιατί πρέπει να μάθεις να ψηλαφίζεσαι και μόνη σου σωστά!

Σου τα λέω όμως και γιατί θαυμάζω για τη δύναμή τους όλες αυτές τις γυναίκες, που παλεύουν ή που πάλεψαν αγκαλιές με το δρεπάνι του…. αλλά και όλους εκείνους τους άντρες που υπέμειναν καρτερικά. Ξέρουν αυτοί.

 

Κρητικάκου Ευγενία.


Ενημέρωση για όλες τις ειδήσεις και την επικαιρότητα στην Λακωνία και την Ελλάδα με ένα
                                              στη σελίδα του lakoniapress.gr στο facebook.

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο:


Σχολιάστε μέσω Facebook

Δεν βρέθηκαν Σχετικά Άρθρα.

Κατηγορία: Άρθρα, Αρχική Σελίδα

Σχολιάστε μέσω Facebook


Σχολιάστε μέσω της σελίδας μας


Κάντε ένα Σχόλιο




*