Ελλάδα- Ισπανία: Τώρα η ευκαιρία!

12 Σεπ | Σχόλια (0)
«Οι παραδόσεις υπάρχουν για να σπάνε». Αυτήν την φράση χρησιμοποίησε χθες στη συνέντευξη Τύπου ο Γιώργος Πρίντεζης, εν όψει του κρισιμότατου αγώνα σε λίγη ώρα με αντίπαλο τους Ισπανούς. Μία φράση που, όσο κι αν φαίνεται συνηθισμένη πια, είναι η κατάλληλη που μπορεί να λεχθεί τούτη τη στιγμή. Το αήττητο των Ισπανών απέναντί μας από τον τραυματικό εκείνο τελικό στην «αρένα» της Σαϊτάμα το 2006 πρέπει να σταματήσει σήμερα, ώστε να ανοίξει ο «δρόμος» για την πρόκρισή μας στους «8» του Ευρωμπάσκετ. Εκτός αυτού, όμως, υπάρχουν κι άλλοι λόγοι, ψυχολογικοί κατά βάσιν, για τους οποίους οφείλουμε να νικήσουμε τους «Φούριας Ρόχας».
Αυτήν τη στιγμή, στην πραγματικότητα, βρισκόμαστε ένα βήμα πριν τον αποκλεισμό και την επιστροφή στην Αθήνα από τόσο νωρίς. Με 0-2 ρεκόρ και τις δύο τελευταίες απογοητευτικές εμφανίσεις όλα τα δεδομένα στρέφονται κατά της Εθνικής μας. Δεν περιμέναμε, ασφαλώς, να φτάσουμε με άνεση στη β’ φάση, καθώς ακόμη και στα θεωρητικά «εξαιρετικά» μας ματς, είχαμε εντοπίσει αρκετές αδυναμίες, που απλώς οι αντίπαλοι δεν ήταν ικανοί να εκμεταλλευτούν. Όμως αυτή η κατάσταση είναι δυσκολότερη και από το χειρότερο σενάριο που θα μπορούσαμε να φανταστούμε, καθώς έχουμε να αντιμετωπίσουμε πλέον εκ της δεινής αυτής θέσης όχι έναν, αλλά τρεις ισχυρότατους και με μεγάλα κίνητρα αντιπάλους. Αν προσθέσουμε σε αυτά και την παράδοση των Ισπανών εναντίον μας, όλα μαζί συνθέτουν την καλύτερη ευκαιρία να τους κερδίσουμε. Με νίκη όχι απλώς «ανασαίνουμε» βαθμολογικά, αλλά δείχνουμε, ευρισκόμενοι σε αυτήν τη διόλου ευνοϊκή συγκυρία, ποια είναι η πραγματική μας δύναμη, ώστε να πάμε με ακόμη πιο ακμαίο ηθικό απέναντι στους διοργανωτές Σλοβένους και τους Κροάτες. Επιπλέον, θα μπορέσουμε να «ξορκίσουμε» σε μεγάλο βαθμό το γιγαντιαίο «φάντασμα» των Ισπανών που μας ακολουθεί από εκείνη την εποχή στην Ιαπωνία! Ενδεχομένως να είχαν και να έχουν ακόμη καλύτερη ομάδα, όμως σε κάθε περίπτωση σε επόμενες αναμετρήσεις θα παίζουμε χωρίς εκείνον τον, λόγω των ικανοτήτων μας, μεγάλο και ανεξήγητο φόβο και το παραπανίσιο άγχος που μας συνόδευε στα ματς με τους Ίβηρες από τότε. Για όλους αυτούς τους λόγους, η ευκαιρία να είμαστε εμείς οι νικητές σήμερα είναι η πιο σημαντική από κάθε άλλη. Ο Τρινκιέρι και οι παίκτες του το γνωρίζουν, και πρέπει να την εκμεταλλευτούν στο έπακρο!
Σημαντικά, φυσικά, αυτά τα λόγια, περί ανάτασης ηθικού, ψυχολογικής ανόδου και ευκαιρίας για νίκη επιτέλους επί των πιο άμεσων αντιπάλων μας (κάτι που λέγαμε και στην εφημερίδα «Ελευθερία» σήμερα). Το σημαντικότερο, πλέον, όμως, είναι το αγωνιστικό κομμάτι. Η Ισπανία παραμένει μία μεγάλη δύναμη και το φαβορί για την τρίτη συνεχόμενη κατάκτηση του τίτλου. Πώς μπορούμε να την περιορίσουμε; Πώς μπορούμε να την αναγκάσουμε στην δεύτερη ήττα της στο τουρνουά (έχει ήδη μία από τη Σλοβενία στην α’ φάση);
Έχω την εντύπωση πως δεν είναι δύσκολη, αρχικά, η απάντηση για όποιον έχει έστω και λίγη γνώση σχετικά με τις δύο ομάδες και την φιλοσοφία που καθεμία ακολουθεί. Το είπε και ο Μπράμος χθες: «Πρέπει να επιμείνουμε στο σετ παιχνίδι». Μόνο σε αυτό το στυλ παιχνιδιού, το «πέντε εναντίον πέντε», άλλωστε, μπορούμε να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας. Και, σαφώς, το μεγαλύτερο βάρος θα δοθεί στην άμυνά μας, τόσο τη συλλογική, όσο και την ατομική, στην οποία αντιμετωπίζουμε μεγάλα προβλήματα.
Το παιχνίδι πρέπει οπωσδήποτε να οδηγηθεί σε αργό ρυθμό και ένα χαμηλό σκορ, της τάξης των 65-70 πόντων. Βεβαίως, οι Ισπανοί διαθέτουν παίκτες που μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτό το είδος παιχνιδιού (Σέρχι, Καλδερόν, Σαν Εμετέριο, Ρούμπιο), δεν είναι όμως τόσο δυνατοί σε αυτόν τον τομέα, όσο εμείς. Οι Ισπανοί είναι οι ικανότεροι πανευρωπαϊκά στο θέμα της ενέργειας, της αθλητικής ικανότητας και της ταχύτητας. Η «σχολή» τους ενσωματώνει ως μεγαλύτερες αξίες στο παιχνίδι τους το ένστικτο και τον αυτοσχεδιασμό, απαραίτητα συστατικά του θεαματικού μπάσκετ που επιδιώκουν να παίζουν, όπου είναι και ασυναγώνιστοι. Αυτό χρειαζόμαστε κι εμείς σε μεγάλο βαθμό για να τους περιορίσουμε. Αστείρευτη ενέργεια και ταχύτητα. Και σε αυτό οφείλουν να συμβάλουν οι πάντες, με πρωτεργάτες τους Σπανούλη, Σλούκα, Μπράμο, ώστε να μπορέσει να καταστεί αρχικά πιο δυνατή η περιφερειακή μας άμυνα. Επίσης, αυτά τα χαρακτηριστικά είναι απαραίτητα για να γίνουν γρήγορα οι περιστροφές μετά τα σκριν, ώστε με τη σωστή κάλυψη στα μαρκαρίσματα να μη δώσουμε στους αντιπάλους μας πολλά και, κυρίως, εύκολα μακρινά σουτ, που δίνουν αυτόν το «δαιμονιώδη» και αδύνατο να ακολουθήσουμε ρυθμό στο παιχνίδι τους, όπως είχε καταφέρει ο Ολυμπιακός στον επικό τελικό επί της Ρεάλ τον περασμένο Μάιο, κάνοντας τους παίκτες αυτούς να προσπαθήσουν, χωρίς αποτέλεσμα, να παίξουν οργανωμένα και μεθοδικά. Εφόσον, όμως, δεν μπορέσουμε απέναντι σε μία τέτοια ομάδα να αποφύγουμε εντελώς το σουτ, καλή λύση θα αποτελείτο να το δώσουμε τουλάχιστον σε έναν παίκτη άστοχο σε γενικές γραμμές, όπως είχε κάνει ο Παναθηναϊκός απέναντι στην Μπαρτσελόνα με τον Ίνγκλς και τον Χουέρτας πριν κάποιους μήνες. Ο Ρούμπιο, για παράδειγμα, μπορεί να έχει βελτιωθεί με τους Τίμπεργουλβς στο ΝΒΑ στον τομέα αυτόν, δεν αποτελεί όμως εκεί έναν αξιόπιστο παίκτη. Οι δύο προαναφερθείσες τακτικές μπορεί να αποβούν καταστροφικές για τους Ισπανούς, καθώς η πολλή «σκέψη» στο παιχνίδι τους και η αστοχία μπορούν να τους αποσυντονίσουν, σε βαθμό να επέλθει ο εκνευρισμός, κάτι που θα μας κάνει πολύ ευκολότερο το σημερινό δύσκολο έργο. Σε αυτήν την περίπτωση θα υποπέσουν σε πολλά λάθη, δίνοντας ίσως την ευκαιρία στην Εθνική μας να βρει κάποια εύκολα καλάθια σε γρήγορες επιθέσεις. Καλό θα ήταν, βέβαια, να «παγώσει» σε αυτό το σημείο η Ελλάδα το ρυθμό και να εκμεταλλευτεί κάτι τέτοιο μόνο όταν οι προϋποθέσεις είναι άριστες. Για το ενδεχόμενο μίας «ζώνης», προσωπικά δεν είμαι πολύ θετικός. Μία ομάδα με τόσους καλούς σουτέρ, αν ευστοχήσει εξαρχής σε ένα τέτοιο σχήμα, θα βρει ρυθμό και τότε τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα. Ίσως μπορούμε να την εφαρμόσουμε κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, μόνο όταν δούμε πως οι Ισπανοί είναι άστοχοι από τα 6.75, απέναντι σε άμυνα πιο προσωπική στην αρχή. Όσον αφορά το παιχνίδι στη ρακέτα, εκεί υπερτερούμε σαφώς. Ο μόνος αξιόπιστος ψηλός των Ισπανών είναι ο Γκασόλ. Ένας πολύ καλός Μπουρούσης μπορεί να τον αντιμετωπίσει αποτελεσματικά σε αρκετό βαθμό και να μη δώσει πολλά δικαιώματα στον σέντερ των Μέμφις Γκρίζλις. Έπειτα, οι σοβαροί και μαχητικοί Πρίντεζης, Φώτσης, Μαυροκεφαλίδης και Καϊμακόγλου δεν έχουν κάποιον να φοβούνται ιδιαίτερα και να κυριαρχήσουν στους «αιθέρες».
Επιθετικά, επίσης, χρειάζεται η ίδια προσήλωση και ενέργεια από τους διεθνείς μας. Ο αργός ρυθμός πρέπει να διατηρηθεί, με τακτική που θα βολεύει την εξάντληση των 24 δευτερολέπτων και θα αποτρέπει την καταπληκτική περιφερειακή άμυνα των Ισπανών να παίξει ρόλο καταλυτικό στο ματς. Η μπάλα δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να γυρίζει απλώς στην περιφέρεια και βρίσκεται μόνιμα εκεί, καθώς η Ισπανία με την αφόρητη πίεση που μπορεί να ασκήσει στο σημείο αυτό (δείγμα της ατελείωτης ενέργειάς της), με την πληρότητά της σε γκαρντ έναντι ημών, μπορεί να «πνίξει» τους «κοντούς μας». Σε αυτήν την περίπτωση, τα εύκολα καλάθια στον αιφνιδιασμό και οι γρήγορες επιθέσεις στο επιθετικό τρανζίσιον, όπου οι Ισπανοί είναι αδιαφιλονίκητα οι καλύτεροι, θα καταστρέψουν τις όποιες ελπίδες μας για νίκη (αρκεί να θυμηθούμε τι θα μπορούσε να είχε πάθει ο Ολυμπιακός απέναντι στη Ρεάλ, με όσα είχαν συμβεί στο πρώτο δεκάλεπτο). Επομένως, πρέπει αρχικά η μπάλα να κυκλοφορήσει σωστά, και μετά τα σκριν να ακολουθηθεί μία από τις δύο επιλογές, όπου υπερτερούμε σαφώς. Είτε η μπάλα να πάει στη ρακέτα, όπου πλην του Γκασόλ οι ψηλοί μας δε θα έχουν αντίπαλο, είτε στα τριάρια μας στο low post, όπου επίσης έχουμε «τρανταχτό» πλεονέκτημα, με τον Περπέρογλου να είναι ένας εκ των κορυφαίων Ευρωπαίων στο post game. Επίσης, κινήσεις προς τη ρακέτα από τους Παπανικολάου και Μπράμος, λόγω της αξιοσημείωτης ταχύτητάς τους και την πολύ καλή αθλητική τους ικανότητα, μπορεί επίσης να δώσουν λύσεις. Αν η μπάλα βρίσκεται εκεί, δηλαδή, μόνιμα, οι περιφερειακοί των Ισπανών θα αναγκαστούν να σπεύσουν για βοήθειες και δε θα μπορούν να πιέσουν τους γκαρντ μας όσο θα θελήσουν ίσως. Έτσι θα βρεθούν ίσως και κάποια ελεύθερα μακρινά σουτ, ή από μέση απόσταση, με τον Μαυροκεφαλίδη να πρωτοστατεί στη δεύτερη λύση.
Τέλος, κρίσιμος για την έκβαση του ματς θα είναι ο έλεγχος των ριμπάουντ. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επιτρέψουμε στους Ισπανούς να εκμεταλλευτούν την αθλητική τους ικανότητα ή να έχουν καλύτερες τοποθετήσεις, ώστε να πάρουν δεύτερες και τρίτες επιθέσεις, που θα έχουν αρνητικό αποτέλεσμα αγωνιστικά και ψυχολογικά σε εμάς. Εδώ πρέπει όλοι να βοηθήσουν περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, καθώς και τα block και box out να είναι εξίσου αποτελεσματικά.
Οι πρακτικές που πρέπει να ακολουθηθούν προς περιορισμόν των Ισπανών είναι πολλές, ώστε να μπορούμε να έχουμε βάσιμες ελπίδες για μία νίκη σήμερα. Το σημαντικότερο, όμως, ήδη υπάρχει. Και το είπε ο Τρινκιέρι χθες: «Είδα στους παίκτες μου σήμερα κάτι διαφορετικό στα πρόσωπά τους». Όπως καταλάβατε, αυτό είναι!
Ραφαήλ Αλλαγάς
Ενημέρωση για όλες τις ειδήσεις και την επικαιρότητα στην Λακωνία και την Ελλάδα με ένα
                                              στη σελίδα του lakoniapress.gr στο facebook.

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο:


Σχολιάστε μέσω Facebook

Σχετικά Άρθρα:

  1. Ματώνει τώρα και η Ισπανία MoriasNews: «Τα μέτρα αυτά δεν είναι ευχάριστα, αλλά είναι απαραίτητα....
  2. Πάρκερ: Η Ελλάδα είναι μικρότερο πρόβλημα από ό,τι Ισπανία και Ιταλία Το πρόβλημα της Ευρωζώνης είναι λιγότερο η Ελλάδα, από ό,...
  3. «Εάν εκλεγώ, οι ΗΠΑ δεν θα γίνουν Ισπανία, Ελλάδα ή… Καλιφόρνια» λέει ο Ρόμνεϊ Την ώρα που ο Μπαράκ Ομπάμα προσπαθεί να πείσει τους...
  4. Reichenbach: Η Ελλάδα έχει μια καλή ευκαιρία να μείνει στο ευρώ Η Ελλάδα έχει μια καλή ευκαιρία να παραμείνει μέλος της...
  5. Αύξηση των μεταναστών από Ελλάδα και Ισπανία προς Γερμανία Ιδιαίτερη αύξηση παρουσιάζει κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2012 η...

Κατηγορία: Αθλητισμός, Ανώνυμος Τύπος, Αρχική Σελίδα, Μπάσκετ

Σχολιάστε μέσω Facebook


Σχολιάστε μέσω της σελίδας μας


Κάντε ένα Σχόλιο




*