Ο πιο ενδιαφέρων πανίσχυρος ανήρ!

25 Αυγ | Σχόλια (0)
Με αφορμή το Ευρωμπάσκετ της Σλοβενίας, το οποίο ξεκινά σε περίπου δύο εβδομάδες, είχαμε την ευκαιρία να αναφερθούμε την προηγούμενη εβδομάδα στο αγωνιστικό κομμάτι, τόσο για την Εθνική μας ομάδα, όσο και για τις υπόλοιπες. Πριν όμως ξεκινήσει η νέα προσπάθεια της «Επίσημης Αγαπημένης», νομίζω πως είναι σημαντικό να μιλήσουμε πιο αναλυτικά για το ελληνικό μπάσκετ, αυτήν την φορά όμως (και παρά τη συνήθειά μας να το αποφεύγουμε) στο διοικητικό κομμάτι. Διότι, δεν είναι τυχαίο ότι το φετινό καλοκαίρι κάποιοι παράγοντες του αθλήματος στην χώρα μας έχουν γίνει κεντρικά πρόσωπα, λίγο καιρό πριν το Ευρωμπάσκετ και την αρχή της νέας σεζόν. Και, πριν από όλους, πιστεύω πως οφείλουμε να αναφερθούμε σε έναν άνθρωπο με το δικό του, ξεχωριστό και διόλου αδιάφορο, βίο στην ελληνική καλαθοσφαίριση. Έναν άνθρωπο για τον οποίο, ως επί το πλείστον, ακούγονται ακραίες απόψεις, είτε θετικές είτε αρνητικές. Έναν άνθρωπο που είναι (και το επιδιώκει να είναι) πάντοτε στην επικαιρότητα του αθλήματος με τις εκάστοτε πράξεις του. Και ασφαλώς μιλάμε για τον ισχυρότερο παράγοντα του εγχώριου μπάσκετ, ένα άτομο εκ των λίγων πανελληνίως με τόση ισχύ και εξουσία. Τον πρόεδρο της Ε.Ο.Κ., Γιώργο Βασιλακόπουλο.
Ο «Σωλήνας», όπως αποκαλείτο ως παίκτης, για άλλη μία φορά έγινε αντικείμενο συζήτησης και αντιπαράθεσης, μετά την απόφασή του (και όχι του προπονητή Τρινκιέρι) να αποκλείσει από την Εθνική ομάδα τον Νικ Καλάθη. Ο καλαθοσφαιριστής των Μέμφις Γκρίζλις, σύμφωνα με τον κύριο Βασιλακόπουλο, δεν απάντησε στις κλήσεις που του γίνονταν επί ημερών από τον ίδιο και τον Ιταλό τεχνικό. Τελικώς, όταν αποκρίθηκε ο παίκτης, ήταν πλέον αργά, καθώς η προαναφερθείσα απόφαση είχε ήδη ληφθεί. Από την πλευρά του ο πρώην γκαρντ του Παναθηναϊκού και της Λοκομοτίβ Κουμπάν υποστήριξε πως δεν είχε στη διάθεσή του το τηλέφωνό του, επειδή το είχε απολέσει στο γάμο του αδελφού. Επίσης, τόνισε τη συνέπειά του στις… εθνικές του υποχρεώσεις, απαντώντας με αυτόν τον τρόπο στον πρόεδρο της Ε.Ο.Κ., καθώς δήλωσε φοβερά έκπληκτος από τη στάση του, δηλώνοντας πως ποτέ δεν είχε μιλήσει μαζί του. Παράλληλα, υπήρχε και το «μέτωπο» Κουφού, το οποίο άνοιξε πάλι ο πανίσχυρος παράγοντας εξαιτίας της συμπεριφοράς του. Ουσιαστικά, υπαινίχθη υποκρισία του παίκτη, λόγω της απόφασής του να μείνει στην Αμερική για προετοιμαστεί με την ομάδα του εν όψει του νέου ΝΒΑ, την ώρα που υποστήριζε την παντοτινή του αφοσίωση στην ελληνική ομάδα και την προθυμία του να αγωνίζεται για αυτήν, όταν καλείται.
Μπορεί να μη γνωρίζουμε επακριβώς τι συνέβη στις δύο περιπτώσεις, όμως η συμπεριφορά του κυρίου Βασιλακόπουλου, όπως πάντα, προκάλεσε πολλές αντιδράσεις. Κι αυτό, γιατί για άλλη μία φορά αποφάσισε να κάνει επίδειξη δύναμης, και μάλιστα σε δύο παίκτες πολύ σημαντικούς σε αγωνιστικό επίπεδο και που δεν έχουν προκαλέσει ποτέ προβλήματα με την… ασυνέπειά τους (τουλάχιστον επίσημα). Με αυτήν τη στάση, ουσιαστικά, αναίτια τους διώχνει από το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα (άλλωστε, δεν είναι οι πρώτοι που ακολουθούν αυτήν την απόφαση), και η Εθνική θα έχει να παίξει με την απώλεια δύο εξαιρετικών μονάδων. Όταν, όμως, το 2010 ο Δημήτρης Διαμαντίδης αποφάσισε να αποχωρήσει από την Εθνική ομάδα για να αφοσιωθεί πλέον μόνο στις υποχρεώσεις του σε συλλογικό επίπεδο, γιατί δεν αποφάσισε κι εκεί ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας να τον επιπλήξει, αν όχι να τον… «κατακεραυνώσει», όπως έκανε πριν λίγο καιρό με τους δύο προηγούμενους; Μήπως υπήρχαν λόγοι για να μην το κάνει; Μήπως γιατί ο συγκεκριμένος παίκτης (και όχι άδικα, εννοείται) έχει μία καλή εικόνα και ο πρόεδρος δεν ήθελε να τη θίξει; Γιατί, ουσιαστικά, πρόκειται για διάκριση μεταξύ των παικτών, κάτι όχι απόλυτα σωστό από έναν ανώτατο άρχοντα.
Και φυσικά, δεν είναι η μόνη του αμφισβητούμενη πράξη στην περίπου 50ετή ενασχόλησή του με τα του μπάσκετ. Δεν είναι η μοναδική επίδειξη ισχύος που κάνει. Αρκεί να θυμηθεί κανείς περιπτώσεις, όπως τη σύγκρουση με τον Νίκο Γκάλη και την ονομασία του κλειστού στον Πύργο Ηλείας σε «Γ. Βασιλακόπουλος», αντί γι’ αυτό του ζωντανού μύθου του αθλήματος, όπως είχε αρχικά προβλεφθεί.
Και σε πολλές άλλες πράξεις, ανάλογες, έχει προβεί ο συγκεκριμένος άνθρωπος, που δεν χαρακτηρίζονται ορθές. Το αντίθετο μάλιστα, και όχι σπάνια σε ηθικό επίπεδο. Και γι’ αυτό το λόγο πολλοί κρίνουν εντελώς αρνητικά, έως και τον «καταριούνται». Πριν κάνουμε οποιαδήποτε κριτική, όμως, γιατί δεν κοιτάζουμε και τα θετικά που έχει εξασφαλίσει η χώρα μας επί προεδρίας του, και χάρη στα οποία βρισκόμαστε πιο μπροστά από τους υπόλοιπους;
Επί προεδρίας ποίου έχουμε δει την Ελλάδα να φτάνει τόσο ψηλά και να κατακτά σχεδόν κάθε χρόνο την κορυφή της Ευρώπης (9 ευρωπαϊκά πρωταθλήματα σε 17 χρόνια σε συλλογικό επίπεδο, διακρίσεις πολλές και τίτλος το 2005 σε εθνικό); Επί ποίου μετέβημεν από την εποχή του ερασιτεχνισμού, σε αυτήν του πλήρους επαγγελματισμού, της εξειδίκευσης, της απόκτησης, κατανόησης και αφομοίωσης της τεχνογνωσίας του αθλήματος; Της δημιουργίας άριστων υποδομών (τα γήπεδα βέβαια λείπουν για την ανάδειξη και άλλων ομάδων, όχι από δική του ευθύνη), που έθεταν τις βάσεις για την ανάδειξη όλο και περισσότερων ταλέντων, κάτι που φαίνεται στις ετήσιες επιτυχίες των μικρότερων Εθνικών; Τέλος (και πιο σημαντικό), της αναγωγής της Ελλάδας σε κέντρο αποφάσεων, καθώς και σε μία τεράστια, πάντα υπολογίσιμη δύναμη, κάτι που έγινε σε μεγάλο βαθμό με τη δική του συνδρομή;
 Για τον Γιώργο Βασιλακόπουλο και την έως τώρα δράση του μπορεί κάποιος να γράψει αμέτρητους τόμους βιβλίων, για να καταφέρει να περιγράψει όλες τις λεπτομέρειες των έργων και ημερών του. Η ουσία είναι ότι κανείς δεν είναι αλάνθαστος! Γι’ αυτό, δεν είναι και ό, τι πιο σωστό, η απόλυτα θετική ή αρνητική κριτική απέναντι σε κάποιον άνθρωπο, και ειδικά το συγκεκριμένο, που έχει διαδραματίσει ρόλο τόσο σπουδαίο όσο λίγοι σε αυτό που γνωρίζουμε σήμερα ως ελληνικό μπάσκετ.  Έχει προβεί, όμως, ουκ ολίγες φορές και σε πράξεις ανεπίτρεπτες, ελεγχόμενες ηθικά, με τη λογική του “Αποφασίζομεν και Διατάσσομεν”. Γι’ αυτό πρόκειται για έναν ιδιαίτερο παράγοντα, χωρίς τον οποίο όμως το μπάσκετ ίσως να μην έφτανε σε αυτό το σημείο. Δεν πρέπει δηλαδή να τα ισοπεδώνουμε όλα, αλλά να κρίνουμε δίκαια έναν άνθρωπο, αναλογιζόμενοι τα σωστά και τα λάθη του. Αυτός είναι, λοιπόν, ο πρόεδρος της Ε.Ο.Κ., Γιώργος Βασιλακόπουλος.
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               Rafa Allagas
Ενημέρωση για όλες τις ειδήσεις και την επικαιρότητα στην Λακωνία και την Ελλάδα με ένα
                                              στη σελίδα του lakoniapress.gr στο facebook.

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο:


Σχολιάστε μέσω Facebook

Δεν βρέθηκαν Σχετικά Άρθρα.

Κατηγορία: Ανώνυμος Τύπος, Άρθρα, Αρχική Σελίδα, Ειδήσεις

Σχολιάστε μέσω Facebook


Σχολιάστε μέσω της σελίδας μας


Κάντε ένα Σχόλιο




*